Proost
3 november 2017

Eind goed, al goed


Wat was het een intens jaar voor ons! Dat Mees niet langer meer als een ‘pretzel’ door het leven hoeft te gaan en zijn heup eindelijk goed hersteld is, is ons allergrootste geschenk. En daar zijn we heel erg dankbaar voor. Toch was de weg erheen niet de makkelijkste zoals jullie weten. Een turbulente maar succesvolle fondsenwerving in maart en april, een operatie in the States in mei, hels nieuws in juni (operatie niet geslaagd!) en een tweede operatie in the States in juli (met een goede afloop gelukkig)……

Soms is er geen andere keus dan de ingezette weg te blijven volgen, ook al zakte mij de moed af en toe heel diep in de schoenen. Ook in de nasleep hebben Joost en ik nog behoorlijk wat stress gehad, vooral in de financiële afronding. We hadden nog een gat van vele duizenden euros te dichten. Ik hoef je uiteraard niet uit te leggen hoe stressvol het is als je kind ziek is en lijdt. Maar ik wist niet hoe stressvol schulden waren totdat we er middenin zaten. Dat kan ook behoorlijk aan je vreten, kan ik je vertellen.

Na de tweede operatie besloten we om de verzekering nog een brief te schrijven en te vragen hun beslissing omtrent de vergoeding van Mees’ operaties in de Verenigde Staten te heroverwegen. Na meer dan drie maanden, kregen we afgelopen week eindelijk het verlossende woord: de verzekering vergoedt nu meer dan het dubbele dan wat ons aanvankelijk beloofd was en daarmee zijn wij in één klap van al onze zorgen verlost.
Want het bedrag van de verzekering met daarbij opgeteld het bedrag van de fondsenwerving dekt nu alle kosten van ons grote heup-avontuur. We hebben een gat in de lucht gesprongen. Wat een genade! Eind goed, al goed!

Heel hartelijk dank nogmaals voor al jullie steun in dit intense jaar! Zonder al jullie lieve aanmoedigingen en financiële bijdragen hadden wij Mission Mees niet tot zo’n goed einde kunnen brengen. Een enorme dikke knuffel van ons alledrie! En een heel mooi 2018 gewenst!